rss
twitter
facebook

วันเสาร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553

[Manga] In the walnut (ในผลวอลนัท)

ช่วงนี้ใช้ชีวิตอยู่กับการ์ตูนวายตลอดเวลา เพราะมันเป็นทั้งความชอบส่วนตัว งานอดิเรก เป็นรายได้ เป็นสื่อการสอนชั้นเยี่ยม (ฮ่าๆๆๆ)
ก็เลยคิดว่าจากนี้ไปก็น่าจะเอาการ์ตูนที่เคยอ่านและเคยแปลมารีวิวซะหน่อย เผื่อใครที่กำลังเมียงมองการ์ตูนตรงซอกหลืบร้านเหล่านี้ จะได้ตัวเลือกมาอ่านเพิ่มขึ้น

ประเดิมด้วยเรื่องนี้ In the walnut




ชื่อเรื่อง              In the walnut 
                        ในผลวอลนัท
                        胡桃の中(くるみのなか)


ผู้แต่ง                川唯東子(Kawai Toko)


จำนวนเล่ม          ปัจจุบันออกมา 3 เล่ม คาดว่าคงออกมาอีกเรื่อยๆ


สำนักพิมพ์          ZERO COMICS (ญี่ปุ่น) Prince (ไทย)


เรื่องย่อ              ทานิซากิ ฮิเดโอะ เจ้าของแกลเลอรี่ศิลปะเก่าๆ โทรมๆ ”In the walnut” ที่ได้รับมรดกตกทอดมาจากคุณปู่ที่เสียไป เขามีแฟนที่คบกันมาัตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยที่ชื่อ นากาอิ โซเฮ ทั้งคู่เจอกันเมื่อครั้งที่นากาอิ นศ.คณะภาพยนตร์ ต้องการให้ทานิซากิไปเล่นหนังสั้นให้ ทานิซากิขอค่าแรงครั้งละ 20,000 เยน แต่นากาอิไม่มีใ้ห้ ทานิซากิเลยขอร่างกายแทน (อู๊วววว) หลังจากนั้นความรักก็เริ่มบังเกิด ♥_♥
       ในการ์ตูนแต่ละตอน จะเป็นเรื่องของทั้ง 2 คนที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับภาพเขียนชื่อดัง ทั้งการหาข้อแตกต่างว่าภาพไหนจริง ภาพไหนปลอม การประมูลภาพเขียนราคากว่า 300 ล้านเยน งานศิลปะที่ถูกมองข้าม ฯลฯ แอบมีเรื่องกุ๊กกิ๊กของนากาอิกับทานิซากิเข้ามาแทรกบ้างแต่ไม่เยอะจนเกินไป


ความคิดเห็น       ในฐานะคนอ่านการ์ตูนวาย (ที่ก็อ่านทุกแนว) รู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาและมีสาระเยอะเรื่องนึงเลยทีเดียว มีการอ้างอิงผลงานของจิตรกรชื่อดังหลายคน ทำให้คนที่ไม่ได้อยู่ในแวดวงศิลปะมีความรู้มากขึ้น ส่วนคนที่มีความรู้ด้านนี้ก็อ่านได้สนุกสนาน เรื่องความรักก็มีนิดๆหน่อยๆพอให้กรี๊ดได้เป็นระยะ ไม่ไ่ด้เน้นหนักไปในเรื่องเพศซักเท่าไหร่ เด็กผู้ชายหรือคนที่ไม่ชอบวายก็ยังอ่านได้ เพราะเนื้อเรื่องมันน่าติดตามมาก และไม่มีฉากวาบหวิวให้คุณพ่อคุณแม่ผู้ปกครองตกใจซักเท่าไหร่
                       ในฐานะคนแปล...เป็นเรื่องที่แปลยากกกกกกกกก เพราะคนญี่ปุ่นมักจะเขียนทับศัพท์ชื่อจิตรกร หรือชื่อผลงานเป็นตัวอักษรคาตาคานะ นังแนนจึงต้องเสิร์ชชื่อต่างๆเหล่านี้เป็นภาษาอังกฤษ หรือฝรั่งเศสก่อน เพราะถ้าจะให้อ่านตรงตามอักขระญี่ปุ่นก็คงจะงงกันไปว่าเป็นใคร ถ้าชื่อเป็นอังกฤษก็โชคดีไป แต่ถ้าเป็นฝรั่งเศสก็ต้องหาเพื่อนที่อยู่เอกฝรั่งเศสมาอ่านให้ว่าอ่านเป็นไทยว่ายังไง สนุกสนานกันเลยทีเดียว (หึหึหึ) ยกตัวอย่างเช่น ルノワール ถ้า่อ่านตรงตัวจะอ่านได้ว่า รูโนวารุ อาจจะเดาว่าคือ รูโนวาร์ล แต่ไม่ช่ายยยย โน โน ที่จริงมันคือชื่อจิตรกรที่ชื่อว่า เรอนัวร์ (Renoir = Pierre-Auguste Renoir) ต่างหาก แต่แปลไปก็ยิ้มได้ทั้งเรื่อง เพราะความน่ารักของนากาอิ และความเซอร์ เท่ห์ ของทานิซากินั่นเอง (สเป็คเลย ผู้ชายเซอร์ๆเนี่ย ^^)


ถ้าคนไหนสนใจก็ตามไปหาซื้อกันได้ที่แผงการ์ตูนนะจ๊ะ ตามร้านใหญ่ๆน่าจะมีขาย เพราะเรื่องนี้ถ้าคนดูแต่หน้าปกก็คงไม่อยากอ่านต่อ แต่อยากจะคอนเฟิร์มว่าเนื้อในเนี่ยดีจริงๆ





Creditรูปภาพในเล่ม : http://www.asahi.com/showbiz/column/manga_henai/TKY201011120198.html