Human Rights/Human Wrongs

เมื่อวันที่ 17 พ.ย. 53 ที่ผ่านมา นังแนนได้หาเรื่องออกนอกบ้านอีกครั้ง
มันเริ่มจากการที่พี่สิงห์มาโพสในเฟสบุ๊คว่าจะไปร่วมงานด้วย
ตอนแรกยังกล้าๆกลัวๆเพราะไม่มีเพื่อนไป เลยลังเลจะไปลุยเดี่ยวดีมั้ย???
โชคดีที่นึกขึ้นได้ว่ามีเพื่อนที่ชอบพี่สิงห์อีกคน นั่นก็คือ "ซา"

ซาเป็นรูมเมทของเรามาตั้งแต่ตอนเรียนอยู่ปี2 ซาอยู่คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ส่วนเราศิลปศาสตร์
เราสองคนมักจะแอบแย่งพี่สิงห์กันทุกครั้งที่พูดถึง 555
อยู่ดีๆก็แว้บถึงซาขึ้นมา รีบไปชวนซาทันที และซาก็ตอบรับทันที นัดแนะนู่นนี่นั่นกันไปเรื่อย

แล้วก็ถึงวันจริง....
ออกสายไปนิดเพราะมัวแต่เสริมสวย แต่งตัวเซอร์ๆหัวฟูๆเพื่อให้เข้ากับงาน แต่ตานี่กรีดซะเป๊ะ เหอๆ
นัดเจอซาที่สถานีรถไฟใต้ดินลุมพินี ซามารออยู่ก่อนแล้วเพราะหอซาอยู่ใกล้

ชื่องานที่เราสองคนไปกันมาก็คือ 
“นิทรรศการภาพถ่าย และ กิจกรรมเสวนา สิทธิมนุษยชาติ/ สิทธิมนุษย “ชน” (Human Rights/Human Wrongs) 

งานนี้จัดขึ้นที่สถาบันเกอเธ่ งานเริ่มประมาณ 17.00น.

เราสองคนไปถึงตอนก่อน 4 โมงเย็น เพราะต้องลงทะเบียนก่อน

สถาบันเกอเธ่สวยมาก อาคารเป็นแบบโบราณ คลาสสิกดี

เดินเข้าไปก็เริ่มเห็นสื่อมวลชน และผู้รวมเสวนาบางคนมากันแล้ว

พอลงทะเบียนเสร็จก็ได้ัรับหนังสือแนะนำสถาบันเกอเธ่ นู่นนี่นั่น

แล้วเราก็เดินเข้าไปตรงตัวงาน ขอบอกว่าต่างกับที่คิดไว้มาก

เพราะดูจากชื่องาน เป็นนิทรรศการภาพถ่าย แถมมีงานเสวนา

เราก็นึกว่าจะเป็นห้องแอร์ คนเยอะแยะ ดูเป็นทางการสุดฤทธิ์

แต่พอเดินต่อไปก็ได้รู้ว่า นิทรรศการที่บอกนั้น เป็นการเอารูปที่ถ่ายมาทั้งหมดมาจัดแสดงตรงตัวตึกนั่นแหละ มีทั้งชั้น 1 และชั้น 2

ตอนเดินเข้าไป เก้าอี้ว่าง และมีประมาณไม่ถึง 30 ตัว โอ้ว......ใกล้ชิดกันขนาดนั้นเลยเชียว

นังแนนและซายังไม่กล้าเดินเข้าไปนั่งจึงตรงไปดูภาพถ่ายของแต่ละคนก่อน

ข้างบน มีภาพถ่ายของช่างภาพ 3 ท่าน

เริ่มจากด้านซ้ายเป็นของ โจ้ อภิลักษณ์ พวงแก้ว ภาพทั้งหมดถ่ายที่พม่าและเชียงใหม่(ถ้าจำไม่ผิด) เป็นรูปเกี่ยวกับเด็กทั้งหมด รูปข้างบนนั้นก็ด้วย ดูแล้วก็เห็นถึงความไร้เดียงสาของเด็กและความหดหู่ สงสารเด็กน้อยในพม่าเหมือนกัน

ตรงกลางเป็นภาพของ อาท อาทิตย์ สุริยะวงศ์กุล เนื้อหาเกี่ยวกับถนนในเมืองกรุง สื่อให้เห็นว่า แม้แต่บนถนนก็ยังมีการจำกัดสิทธิเสรีภาพ ทั้งป้ายห้ามจอด เสาที่ขวางทางข้ามม้าลาย

และทางขวามือเป็นของ อาร์ทตี้ อาทิตย์ ตังทัตสวัสดิ์ เกี่ยวกับกะเหรี่ยงปกาเกอญอ เป็นภาพประเพณีวัฒนธรรมต่างๆที่ทำให้เราเห็นถึงการจัดการกับสิทธิ หน้าที่ของคนในสังคมได้เป็นอย่างดี

ข้างล่างก็มีของอีก 3 คนที่เหลือ

ซ้ายมือ (หันหน้าเข้างาน) เป็นผลงานของ นิ้วกลม สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ ภาพดูนามธรรมมาก มีภาพผู้หญิง ผู้ชาย เด็ก เกย์ คนที่อยู่ในภาพทุกภาพจะอยู่ตรงขอบ ซาให้ความเห็นว่าน่าจะสื่อถึงคนชายขอบ (ล้ำลึกมาก)

ด้านขวา (ส่วนหน้า) เป็นของพี่แสตมป์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข ภาพของพี่แตมป์น่ารักมาก เป็นรูปตัวต่อเลโก้ที่จำลองสถานที่ต่างๆ ทั้งพระพรหม ถนนสุขุมวิท ฯลฯ ชอบภาพที่สื่อถึงทางเดินเท้าของคนตาบอด ที่จะเป็นตะปุ่มตะป่ำเหมือนเลโก้

สุดท้าย อยู่ทางขวามือ เป็นของพี่สิงห์ วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล ของพี่สิงห์นั้นเป็นภาพที่ถ่ายที่ต่างประเทศ ตอนไปถ่ายรายการ "พื้นที่ชีวิต" นั่นเอง มีทั้งรูปหัวกะโหลกในสุสานเขมรแดงที่กัมพูชา พระเซนที่ญี่ปุ่น พิธีศพริมแม่น้ำคงคา 

พอเดินดูครบก็หาที่นั่ง เราได้ตรงกลางแถวที่ 3 กำลังดี ไม่หน้าไป ไม่หลังไป ระหว่างที่รองานเิริ่มเราก็นั่งดูหนังสือของสถาบันเกอเธ่ ส่วนพี่สิงห์พี่แตมก็ให้สัมภาษณ์สื่อถึงแรงบันดาลใจ บลาๆ

เมื่อถึงเวลาอันสมควรก็มีพิธีเปิด โดยผู้อำนวยการสถาบันเกอเธ่ 

มีล่ามคอยแปลให้(อย่างสั้นๆทั้งๆที่ท่านผอ.พูดย้าวยาว 555)

เสร็จแล้วก็ถ่ายภาพหมู่

จากซ้าย (เสี้ยวหน้า)ผอ.สถาบันเกอเธ่ ผอ.มูลนิธิของเยอรมัน(ที่เราอ่านไม่ออกจริงๆ) พี่สิงห์ คุณโจ้ คุณอาท คุณอาร์ตตี้(สมาร์ทมากอ่ะ แอบกรี๊ด) และพี่แสตมป์

อ้อ เกือบลืม วันนี้นิ้วกลมไม่ได้มาร่วมงานด้วย เลยมีช่างภาพแค่ 5 คนเท่านั้น ทำให้เราไม่ค่อยเข้าใจความหมายของภาพของคุณนิ้วกลมเท่าไหร่เลย ค้างคามาก T^T

พอถ่ายรูปเสร็จก็เริ่มงานเสวนา ก่อนอื่นก็แนะนำตัว แนะนำไปฮาไป เพราะพี่ๆทุกคนแซวกันสนุกสนาน

ไม่ได้หยุดการฮาแค่ตอนแนะนำตัว เข้าเนื้อหาก็ยังแซวกัน พาออกนอกเรื่องไปเรื่อย แต่เราก็ได้เห็นถึงความคิดของแต่ละคนที่ต่างกันออกไป

พี่สิงห์หยิบกล้องมาถ่ายพร้อมกับเราพอดี

รอยยิ้มของช่างภาพแต่ละคน

บางทีก็แอบหน้าเครียด หุหุ

เสวนาไปยิ้มไป

งานนี้จบลงตอนประมาณ 6 โมงนิดๆ ตรงสวนเล็กๆมีคอกเทลอาหารว่างไว้ให้ผู้ร่วมงานทุกคน

แต่เรากับซาก็กินแค่น้ำพันช์แก้วเดียว (ไม่หิวอ่า)

ระหว่างนั้นก็ชะเง้อมองหาพี่สิงห์ เพราะวันงานสัปดาห์หนังสือ เราไม่ได้เอาซีดีราโชมอนไปให้เซ็น

วันนี้เลยเตรียมปากกาและซีดีมาพร้อมมาก 

เดินกลับไปตรงตัวงานก็เห็นสาวๆหลายคนขอถ่ายรูปคู่กับพี่สิงห์ มีน้องๆนักศึกษามาหาพี่สิงห์ด้วย

จากนั้นก็มีคนมาขอสัมภาษณ์พี่สิงห์สั้นๆ เราก็ยืนรอ กะว่าจะเดินมาทางเรา แต่พี่สิงห์ดันเดินไปอีกทาง

พี่สิงห์เดินคาบบุหรี่ไปถ่ายรูปกับน้องนศ.กลุ่มนั้นก่อน แล้วเตรียมจะไปเสพนิโคตินให้เต็มปอด

นังแนนก็วิ่งไปหาพี่สิงห์พร้อมกับยื่นซีดีและปากกาให้ 

นังแนน - เมื่องานหนังสือไม่ได้เอาไปให้เซ็นอ่ะค่ะ เซ็นให้หน่อย
พี่สิงห์  - ชื่ออะไรครับ
นังแนน - แนนค่ะ.....ไม่เจอพี่แทนที่งานหนังสือเลย ว่าจะเอาหนังสือไปให้เซ็น
พี่สิงห์  - พี่แทนไปวันเดียวเองครับ
นังแนน - อ้อ ฝากบอกพี่แทนด้วยนะคะ ชอบเพลงสุดท้ายมาก (Rhasho-Medley)
พี่สิงห์  - อ๋อ หน่ม นม นม น้ม หน่ม ใช่มะ
นังแนน - ใช่ค่ะ ฮามาก

พอพี่สิงห์เซ็นเสร็จนังแนนก็เดินออกมา ซาร้องอ้าว นึกว่าเราจะขอถ่ายรูปคู่ อ๊าย ไม่เอาหรอก เขิน 555

พี่สิงห์ขณะกำลังเซ็นซีดีราโชมอนให้นังแนน

จากนั้นเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน นั่งใต้ดินไปลงศาลาแดงเพื่อให้รู้ว่า "รถไฟฟ้าเสีย" เฮ่อ....

แต่ก็ถือว่าวันนี้มีความสุขมาก ทั้งความสนุกจากงานเสวนา ความคิดดีๆที่เกิดขึ้น 

และความสุขเล็กๆน้อยๆจากพี่สิงห์

มีความสุข ^______________^